عمارت شیرین (واحد۵ دو خواب طبقه سوم)، در کلاردشت

من ویو رو که دیدم دیگه به این فکر نکردم که جاده ای که میرسه به اون راه به چه شکله که متاسفانه سربالاییش خیلی شدید بود پیچ داشت و خاکیم بود و وقتی شما اون سربالایی سختو رد میکردی و نزدیک ویلا میشدی میدیدی چند صد متر مونده به دره شهرک رو اسفالت کرده بودن، نه اون سربالایی خطرناکو، منم وقتی نظرات رو خوندم و با مالک تماس گرفتم گفتن چندصدمتر مونده به شهرک رو اسفالت کردیم و از لحاظ امنیت چون ویلای دقیقا روبه روی ما شخصی بود وقتی ساعت سه شب به خاطر بیماری پارکینگسون مادرم درخواست کردم کم کنن با حالتای غیرعادی شروع کردن به الفاظ رکیک و ناموسی دادن و بعد از اون با من که یک خانمم و پدر و برادرم درگیری فیزیکی داشتن که ما زنگ به پلیس زدیم و امدند و رفع کردند و من با اینکه سه جا از پام چون پرتم کرده بودن پاره شده بود شکایت نکردم و تموم شد که ساعت ۶ و ۷ صبح دیدیم دو تا مزدا۳ اومدن داخل شهرک و مردا میگفتن بیاید بیرون با قمه تیکه تیکتون میکنیم که من تمام این هارو از داخل ویلا فیلم گرفتم و همه فحاشی ها و تهدید به قتل هایشان تصویری ضبط شده (حتی از مادرشان) و دوباره ما با پلیس تماس گرفتیم و پلیس امد و ما همان ساعت صبح فقط از ترس جانمان فرار کردیم و جالب اینجاست که اقای امیدی که به گفته خودشان مالک شهرکی که ما اجاره کردیم هستند در روز کاری و ساعت اداری بعد از صدها تماس حتی جواب تلفنشان را برای حفظ جان مسافرانشان ندادند