رادین، در سامان

خوب بود در کل

بعضی سفرها فقط جابه‌جایی از یک شهر به شهر دیگر نیستند؛ بعضی سفرها تکه‌ای از قلب آدم را با خودشان میبرند و در گوشه‌ای از یک خاطره جاودانه میکنند. ما با فرزند شیرین ۹ ساله‌ام ۸ نفر بودیم؛ همکارانی که برای دو شب مهمان این اقامتگاه شدیم، اما هنگام خداحافظی احساس میکردیم از خانه‌ای دل میکنیم که صاحبانش را سال‌هاست می‌شناسیم. سرکار خانم ریاحی و جناب آقای یزدانی، با قلب‌های بزرگ و لبخندهای صمیمی‌شان، معنای واقعی مهمان‌نوازی را برایمان زنده کردند. تمیزی مثال‌زدنی مجموعه، عطر خوش اتاق‌ها، آرامش دلنشین فضا و توجهی که در کوچک‌ترین جزئیات دیده میشد، نشان میداد که اینجا فقط یک اقامتگاه نیست؛ خانه‌ای است که با عشق ساخته شده است. فقط چند دقیقه پیاده‌روی کافی بود تا به کنار رودخانه خروشان برسیم و صدای آب، خستگی روزها را از جانمان بشوید. امکانات اطراف نیز کامل و در دسترس بود و هیچ کمبودی احساس نمیشد. اما زیبایی ماجرا به همین‌جا ختم نشد. هماهنگی رفتینگ، ناهار و رفت‌وآمدمان با دقت و مهربانی انجام شد و آنچه بیش از همه در خاطرمان ماند، حضور خود میزبانان در کنارمان بود؛ نه به عنوان صاحب مجموعه، بلکه همچون دوستانی قدیمی که شادی مهمانانشان را شادی خود میدانند. در تمام مسیر کنارمان بودند، مراقبمان بودند و لحظه‌ای از محبت دریغ نکردند و چه پایانی زیباتر از مهمانی در باغ سرسبز و رؤیایی‌شان؛ جایی که میان درختان، خنده‌ها و لحظه‌های ناب، خاطراتی ساختیم که تا سال‌ها در ذهنمان زنده خواهد ماند. ما این اقامتگاه را ترک کردیم، اما بخشی از دلمان همان‌جا، میان صدای رودخانه، سایه درختان باغ و مهربانی بی‌دریغ خانم ریاحی و آقای یزدانی جا ماند. سپاسگزاریم برای همه عشق، مهر، انرژی مثبت و خاطرات زیبایی که به ما هدیه دادید. امیدوارم دوباره مسیرمان به این بهشت کوچک و به انسان‌های دوست‌داشتنی‌اش گره بخورد.